Bir Adam Gördüm O Benim Babam

Bugùn senin vefat gùnùn babam,
Tam òldùģùn saatte açtım gòzùmù.
Saat sabah 4.
Son bakışın halen önümde,
Işığın sönerken gözlerin gözlerimde.
Ferini giderken gördüm,
Çaresiz, elimden bir şey geimeden.
O anı unutamam,
Bir ömrün, söndüğünü gördüm.
Dağ gibiydin babam, yıkıldığını gördüm.
Gözlerine bakarken çaresiz;
Son ışıkta sevgini gördüm.
Ne güzel bakarmışsın sen babam,
O son bakışında sevgini buldum.
Bana her bakışında gözünde sevgi olurdu,
Son bakışında da sevgi ışığını gördüm.
Ne çok sevmiştim seni babam,
Sevgimin uçtuğunu gördüm.
Yalnız kaldım yokluğunda,
Ama hep arkamda olduğunu gördüm.
Bana verdiğin özgüvenle,
Ne kadar güçlü olduğumu gördüm.
Kimse yıkamadı babam beni,
Yetiştirdiğin kız, senin gibi,
Kimseye eyvallah demedi.
Bazen sarsılsamda hayatın darbesiyle,
Yıkılmadım arkamdaki gücünle,
Senin kadar mert, senin kadar dürüst oldum.
Senin kadar adil, senin kadar güçlü oldum.
Senin kızın olduğunu gördüm.
Babam, Allah senden razı olsun.
Biz evlat olamadık; Sen bize baba oldun.
Bir Adam Gördüm, O Benim Babam

Emine Özçelik