Bir gönül kapısı

Vefasızların içinde yalnızım
Bir dinleyen bile bulamadım
Geldim sana utana sıkıla
Şu an gönül kapındayım
Bir lahza sohbet isterimi
Samimiyetin sesine hasretim
Bulutların seyrine dalmaya geldim
Sözün kıymetini lal olandan
Anıların kıymetini yar olandan
Sadakati ise sevdaya aç olandan
Almaya geldim
Aç gönül kapını sonuna kadar
Kadir kıymet bildim de geldim
Kapının önündeki saksıda
Su bekleyen çiçek oldum
Şefkatini kana kana içmeye geldim

Her gidenin zorlukla ayrıldığı
Bir gönül kapısı vardır
Bir de kaybettiği bir kilidi..
Açık bıraktığı bir penceresi
Gidemediği çıkmaz yolu
Kesemediği bir kolu vardı
Ama o giden garip yolcunun
Gitmeden önce sığındığı
Hatıralarını sımsıkı gömdüğü
Bir mezar taşı mutlaka vardır
Her gidenin geride bıraktığı
Acı hatıraları da cabası
Bu yüzden büyük laflar etmem
Sonuna kadar direnirim
Ben seversem gizlemem
Hissettiğimi de açıkça söylerim
Sevgi göremezsem eğer
İşte o vakit arkama bakmam
İçime gömer de giderim

Dağlar Özügüç