Boşluğun Bir Yurdu…

Ağlamak istiyorum
Güzellikler göçüp gidiyorlar bir bir
Kalp ateş
Gönül yangın,
Tekrar tekrar dönüp geliyorlar
Nasıl dayansın ki
Buna bu yürek,
Sanki
Zaman durakalmış gibi
Merhem olması da uzak bir ihtimal,

Burnumda tütüyor özlemleri
Anılar asılı kalmışlar
Hatıralarda,
Gitmiyorlar
Bir türlü gözlerimin önünden,
Silmeyin göz yaşlarımı
Silmeyin,
Onlar
Benim
Varislerim
Onlardan bana tek kalan,

Anlamsız gibi duruyor
Şu hayat
Acılar
İstila etmişler sanki tüm ömrü,
Düşmezler ki yakamızdan
Hiç düşmezler
Sarar iken içimizi
Bir hüzün,
Sarıp
Sarmalasak ne gezer
Boşluğun bir yurdu olur mu ki acep…

* Berlin, 05.09.2021 *

Talat Özgen

Talat Özgen