Çocukluğuma yetişemedim

Yarım bırakılan bir gülüşün ardında büyüdüm
Çoştum çoştum umudun yolunu bulamadım
Elzem düşlerin doruklarına çiçekler bezdim
Koştum koştum çocukluğuma yetişemedim

Baygın, kırılgan bakışların hüznüne karıştım
Siyahın beyaza zıddı gibi hayatla ayrıştım
Cesareti giyindim zalimin zulmü ile yarıştım
Koştum koştum çocukluğuma yetişemedim

Aynanın arka yüzüne benziyor zifiri sokaklar
Zamanı çalıyor bitmek bilmeyen kara yollar
Ömürden dem vuruyor yarına çevrilir sayfalar
Koştum koştum çocukluğuma yetişemedim

Kıyıdaki dalgaların hırçın sesinde boğuldum
Rüyasına uyandığım gerçeklerle yoğruldum
Dalından kopmuş bir yaprak gibi savruldum
Koştum koştum çocukluğuma yetişemedim

Kalabalığına düştüğüm yalnızlığı kucakladım
Saçıma kördüğüm astığım dünyayı dolaştım
Ve nihayet sonunda yüreğimden seni attım
Koştum koştum çocukluğuma yetişemedim

Tarih:3 Eylül 2021

Derya Avşar