Küçültme Eki

Hayat bir yanıyla güzeldir
Sen, her yanınla güzeldin…
Evet, seni rahatsız ettim.
Çünkü geçmedim çarşılardan
Eğrelti ve tenha yolları seçtim
Faşist bir üslupla sevdim seni
Absürd şairlerin alınganlığıyla
Uçarı yanlarımı seninle biledim
Seninle bilendim teslimiyete
Mihnete lanetler yağdırdım
Çünkü ikirciklinin tekiydi adım
Ezbere bildiğim mahallede
Yüzlerce kez kaybolandım
Evet seni rahatsız ettim
Bana benzeyendi geçti demin
Tam önünden geçti gitti
Geçti gitti ya hani demin
Her deminin geçip gittiği gibiydi
Dönüp bakmadı ya hani
Onun yerine ben utandım.
Ki bu kilometre taşıydı
Alıp da iki metre öteye taşıyamadım
Evet seni rahatsız ettim
Bir çekiç al, başıma çal
Yerle yeksan olurken hatırlatanayım
Gözlerinde pişmanlık biriksin
Hani ivan’ın gözleri gibi…
Sen bence daha kötü olmalısın
Kahrından kan kusmalısın
Civa ile zehirlenmelisin satranç oynarken
Hiç olmayacak yerin tam ortasında
Bir adanın üstünde , yahut kilisede
Retorik dilin boğazına kaçmalı
Kan kusman gerek ölürken
Hiç değilse pişmanlık kalır senden
Evet seni rahatsız ettim…
Çünkü bilmediğin yerlerden söz ettim
Olmayacak şeylerden, iyi niyetten
Bu yüzden kan kusmalısın ölürken
Utanç kadar huzursuz olmalısın
Şefkat edilecek kadar acınası.
Tam da bu yüzden kan kusmalısın sen
Görünmeyen tarafların görülmeden
Evet geçtim demin önünden
Tüm rollerinin toplamıyla
Kocaman bir hiçsin sen*
Tüm hıncıma rağmen
Sana bir şey olsun.
İstemem…

Bejan Takar