ne hayat

Aşkın dolunay hali ile
İlk düşüşümdü
Duru bir ruhun aşka adanmış
Ömür defteri döl yatağına
Yazmıştı bir kere kudret kalemi
Doğacaktım naz makamında
Dünya denilen sarayın ulu mimarı
Hangi rolü uygun gördü ise hayatıma
Biraz renkli biraz mat
Biraz cesur biraz korkak
Ölümüne oynayacaktım
Ne ben iyi bir oyuncu olabildim
Ne de cömertti hayat
Geçmişte olsa adı
Yaşanmışlıkların bıraktığı izleredir isyanım
Keşkelerim bugüne dair
Kaygılarım ise geleceğe
Dağıtıp kendimi bir pazıl gibi akışına dünyanın
Hayatımdan yitip giden parçalarım var benim
İnişleri çıkışları ile uzun bir yol hayat
Kimi yol arkadaşları yanımda
Kimi de yarı yolda bırakmış
Öylece iç çekerek baktığım arkalarından
Hiç bitmeyen öfkelerim var benim
İşte her şeye rağmen devam ediyor hayat

Hayatı yaşanır kılan unutarak yola devam etmektir…

Dilek Aygün