Serzeniş

1

Şehrin ışıkları doğmadan

Önceki sessizlik bedenimde

Hayatım akarsuyun en çağlayan zamanına

Denk olması gerekirken

Denizin sakinliği var ruhumda

Ruhum yaşını almış insanlardan daha yaşlı

Benim yaşantımdan yaşlı

Gönlümün gören gözlere ihtiyacı yok

Bu devirde her şey gözle görünüyor

Sanki kulaklarımın duymasına gerek var mı

Onların da gerek yok her şey apaçık beliriyor

Gözlerimin önüne seriliyor

Dünya denî

Ednâdan gelir.

İnsan acaba dünya dışında ahsen-i takvim iken

Dünya içinde mi esfel-i safilin oluyor.

2

Her gün biraz yaşlanıyorum

Farkına varmadan yüzümde çizgiler oluşuyor

Hayat için tecrübe sahibi oluyorum

Ölüme giderken acemilik tüm benliğimi kaplıyor

Acılarım bakışlarıma yansımış

Bakışlarım her geçen gün derinleşiyor

Hayatın zirvesine uğradım benliğim yok imiş

Yaşamın dibinde kendimi buldum

Mânâ sahibi oldum ben bu alemde

Anladım ki eğilmek imiş Allaha yaklaşmam için

Ölümün çaresi kabullenmek oldu benim içimde

Selim Şengül