Yeşermedi

şu gönlümün avuntusu,
bahar gördü yeşermedi,
söz dudağın dil yontusu,
göğe serptim yeşermedi.

gönül hare, kul avare,
sözüm kar eylemez yare,
safa iken düştüm dare,
ışkın ettim yeşermedi.

yol tükenmez gide gide,
ne karanfil, ne sümbüle,
sözüm cümle cihangire,
mesel ektim yeşermedi.

kimse bilmez benim halim,
çün cahillik öd’den zalim,
okuyarak onmaz alim,
mektep yaptım yeşermedi.

kul aydıni gir menzile,
gönül o’dur aşk süzüle,
gülistanım ol güzele,
yağmur ektim yeşermedi.

Özdemir Aydın 2